† FuLL PoweR - FuLL OptioN †

ไม่ได้เข้ามาอัพเดพบล็อกซะนานเลย สืบเนื่องจากเกรดเทอมที่แล้ว

ที่มัน...อภิ มหา มหึมา โคตะระ สุดแสน จะ ห่วย ห่วยที่สุดในชีวิตเลย

จากนั้นก้อเลย เดี้ยงไปสามวัน.......

เทอมนี้เลยตั้งใจมากขึ้น เวลาอัพเลยน้อยลง แทบจะทิ้งทุกอย่างเลย

ตอนนี้ก้อใกล้จะไฟนอลอยู่รอมล่อแล้ว แต่ปัญหาอื่นมันน่าหนักใจมากกว่าไฟนอลซะอีก

ช่วงนี้ มีอะไรต่อมิอะไรเข้ามาในชีวิตมาก มาก มากซะจน มากเกินไป มากไปแล้ววววว

บางอย่าเราก้อเข้าใจนะ แต่มันจะมากเกินไปป่ะ ถามเราสักคำมั้ย ว่าอยากได้ป่าว

คนนู้น คนนี้ มายุ่งยาก ก้าวก่ายกะชีวิตเรามากเกินไป เหนื่อย เหนื่อยนะเนี่ย

ณ จุดๆนี้ หันมองไปทางนู้นที ทางนี้ที รู้สึกแปลกๆไหม เออ ใช่ รู้สึกสิ เราก้อมีหัวใจนี่

แต่จะให้ทำไงล่ะ ?  จุดนี้ มันเป็นทางแยกแล้ว

อยู่ที่เราแล้วล่ะ ว่าจะเลือกเส้นไหนล่ะ แต่ก้อนะ  เราเชื่อในคำนี้ว่ะ

ระยะทางไกลหมื่นลี้ ก้อต้องเริ่มที่ก้าวแรก. 

อะไรที่ถึงเวลา เด๋วพ่อจะลุยเองล่ะ ไม่ต้องห่วงเน้อ ^^

____________________________________________________________________________

ก่อนจบการบ่น ช่วงนี้นิสัยเก่าเริ่มกำเริบ สังเกตได้จาก อารมณ์ข้างบน  

ว้ากซะ นิสัยต่อต้านผู้คน เริ่มกลับมาชัดอีกครั้งแล้ว

เริ่มทำอะไรสวนกระแสกะชาวบ้านอีกแล้ว เริ่มกลับมารักสันโดษอีกแล้ว เหนื่อยนะเนี่ย

____________________________________________________________________________

บ่นนานเลยรอบนี้

วันเวลาผ่านไปแทบจะ 1 ปีแล้ว กะการเป็นนักศึกษาแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์

ตอนนี้ นี่คือการประมวลผลกิจกรรมทั้งหมดที่เกิดขึ้นกะตัวเรา ในที่นี่

ครั้งแรกที่เข้ามาเรียนอย่างไม่เต็มใจมากนัก เราแทบไม่มีเพื่อนเลย เพราะในอุดมคติ แพทย์ คือ

คนที่จริงจังกะชีวิตซะ พูดวิชาการทุกๆสองวินาที ปิดไฟแล้วจะเห็นวงแหวนบนหัวเค้า มีปีกด้วย

ไม่เดิน แต่จะลอยอยู่เหนือพื้น หยิ่ง ไม่สนใจคนโง่ๆ ใส่แว่นหนาๆ พกหนังสือหนา3นิ้วตลอดเวลา

เราจึงไปอยู่กะเพื่อนเก่า นอนกะเพื่อนเก่า แยกกันอยู่ตลอดเลย ไม่เข้าร่วมกลุ่มใดๆเกี่ยวกับแพทย์เลย

เวลาเดินกลับห้องเพื่อนเปลี่ยนเสื้อผ้า เค้านั่งอยู่กันครบชาย 13คน เรามองหน้าเค้า เค้ามองหน้าเรา

เอ่อ.... มันมีเยอะกว่าว่ะ น่ากลัวว่ะ จะเอาไงวะ มองมา เราก้อมองไป อย่าสนใจดีกว่า

พอว่างก้อเข้าไปเท่วในเมือง เจออีก ชุดใหญ่เลย เหมือนเดิมเลย เรามองหน้าเค้า เค้ามองหน้าเรา

จนกระทั่ง วันที่ต้องมาเรียนพร้อมกัน ในวันที่ต้องเรียน PRE-PBL

เลยเป็นการรวมกลุ่มครั้งแล้ว 14 คน เราเป็นตัวละครลับอยู่ มารวมเป็นครั้งแรก

ยังจำได้ เค้ามองเราด้วยสายตายังไง เรายังไม่มีรถ รถของแต่ละคนก้อเต็มๆกันทั้งนั้น

จำได้ดี คนที่ชวนเราคนแรก ครั้งแรก “เฮ้ย แบงค์ มาซ้อนเราก้อได้มา”

เฮ้ย

ซึ้งว่ะ

คนๆนั้น อนาคตเมทร่วมห้อง อนาคตNEWท่านประธาน  แมน

จากจุดที่ไม่รู้จักใครเลย จากทัศนคติกะแพทย์เดิมๆ เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

ไอพวกนี้มันบ้าเข้าขั้นเลยนี่หว่า ฮากันทั้งนั้น แสบก้อทั้งนั้น

แล้วก้อผ่านอะไรต่างๆกันมามากมาย

ทั้งโดนรุ่นพี่ว่า

แล้วก้อมานั่งคุยเปิดอกกันที่โรงมืดยันตี 2

เสียเพื่อนร่วมชะตากรรมอย่างแจงไป

เดินทางไปเท่วทะเลบ้านกอกาน

แล้วก้อทำกับข้าวกินกันที่บ้านกอกาน

ถูกรับน้องหฤโหดที่อาคารกีฬา

ร่วมกันทำกิจกรรมใหญ่งานแรกอย่างวันสูบบุหรี่โลก

โดนด่าเพราะโดนงานประชุมที่1500แล้ว ขู่ตัดรุ่น

ติดไข้หวัด2009แล้วถูกกักตัว

เพื่อนๆเป็นห่วงๆคอยส่งข่าวน้ำไม่ไหวหวั่น แต่รุ่นพี่และคนรอบข้างพากันรังเกียจ

จากเหตุการณ์ที่ผ่านมา ทำให้พวกเรารู้ว่า ที่จะเชื่อใจได้ ก้อมีแต่พวกเราด้วยกันเองเท่านั้น

เราจึงรักกันมากขึ้น งานที่ร่วมมือกันทำจึงออกมาดีเสมอๆ ในสไตล์ชิลๆของพวกเรา

งานจัดสัปดาห์วิทย์ที่C7

งานขนของซื้อของของฝ่ายพัสดุและฝ่ายสถานที่โดยรถจารย์ทวีพร

งานศพพ่อเบลที่ขนไปทั้งคณะอย่างไวว่อง

เท่วงานเดือนสิบกัน  

กินน้ำชาร้านเชือน ซูปเปอร์ปีโป้ปั่น

ร้องคาราโอเกะ

ประกวดดาวเดือนมหาลัยของเฮียหมู

ประกวดดาวเดือนคณะสองรอบ

เข้าค่าย Thinking Skill แล้วเล่นน้ำทะเลกัน

ขึ้นแสตนด์เชียร์ จันทราฉายแสง

วันมหิดล บำเพ็ญประโยชน์ กินข้าวหลังออกแรงใต้โคนต้นไม้

ลุยงาน Sylinge game แข่งดนตรีที่ตั้งวงและซ้อมกันสดๆ 3วัน

เมาหัวราน้ำหลังสอบเสร็จ แล้วก้อเก็บศพไอโฟมและอื่นๆกลับหอ

มันเมากันหนักชิบ เราคอทองแดงไม่เป็นไร

วันรุ่งขึ้นไปสวนโมกข์ มันยังมึนๆกันอยู่เลย ไปวัดแล้ว

ขึ้นเขานางเอ วิวโคดสวย สวยจริงๆ

WU Safety Drive เปิดไฟใส่หมวก

บำเพ็ญประโยชน์ ณ ชุมชนหลังม.

อ่านหนังสือกันเกือบตาย

 แล้วไป Concert WU Band of Smile แดนซ์กระจายยยยยย

เหนื่อยกันไหมเพื่อนๆ 1ปีที่อยู่ร่วมกันมา อีกหลายปีที่ต้องร่วมชะตากรรมต่อไป

ฝากตัวต่อไปอีกสักหน่อยละกันนะ เจ้าพวกบ้าทั้งหลาย

เราเลือกที่จะลงเรือลำเดียวกัน เราที่ชื่อว่า แพทยศาสตร์ วลัยลักษณ์

ลงเรือลำเดียวกันมาแล้ว เป้าหมายของพวกเราก้ออยู่ที่ ฝั่งข้างหน้า เช่นเดียวกัน

หากว่าเรือลำนี้เกิด ล่มลง ไม่มีใครจมน้ำหายไปแน่ เรามาด้วยกัน เราก้อต้องขึ้นฝั่งไปด้วยกัน

ไม่ต้องห่วงไปหรอก เราไม่ยอมปล่อยใครคนใดคนหนึ่งทิ้งไปแน่ จะลากพาไปด้วยกันนี่ล่ะ

วางใจได้     

P S  : ตอนนี้กะลังวางแผนทำบีจีใหม่หมดอยู่ ทั้งบอดี้ คอนเท้น เฮด แต่ขออ่านไฟนอลก่อนเน้อ

edit @ 24 Mar 2010 02:44:00 by [RHYTHM OF SHADOW]